او ، و حركت مىكنى در راهى كه اميدوارى اذن يافتن بدخول به سلطان كريم با جود و رحمت را ، و قدم گذاردن بر بساط او به شرط اذن از او ؛ و كسى كه قدم گذارد بساط سلطان حقيقى را به شرط اذن ، محروم نمىماند از سلامت و كرامت ؛ زيرا كه او سلطانى است صاحب كرامت و جود و رحمت . شرح تفصيلى بدان به درستى كه حضرت رسول ( ص ) مىفرمايد : انّ فى جسد بنى آدم لمضغة اذا صلحت صلح امر سائر الجسد و اذا فسدت فسد امر سائر الجسد ؛ زيرا كه قلب محلّ سلطنت روح است در بدن ، و منبعث مىشود از آن ارادات و اشواق و تمنّيات ؛ پس اگر ميل و شوق قلب به دنيا باشد عمل نمايد به وزارت نفس امّاره بمشتهيات دنيويّهء نفسانيّه ، و هواهاى نفسانيّه به فساد مىاندازد قلب را ، و محجوب مىسازد او را از ادراك معارف الهيّه و توجّه به حقّ تعالى و دار آخرت ؛ و به واسطهء فساد در قلب و محجوب شدن آن حاصل مىشود فساد در ظاهر بدن به ارتكاب معاصى و نافرمانى حقّ تعالى ؛ پس حبّ دنيا در قلب باعث مىشود فساد او را ، و موجب است طول امل و حرص و كبر و ساير ذمايم صفات را ؛ و اين صفات مورث مىشوند غفلت از حقّ تعالى را ، و تماما باعث مىشوند متابعت نفس و هواهاى نفسانيّه را و بر پا داشتن شهوات را و دوست داشتن حمد و مدح و ثنا را در موافقت كردن شياطين را در معاصى ؛ پس فساد در ظاهر بسبب فساد در باطن و قلب است ، و فساد باطن بسبب غفلت است از حقّ تعالى ، و سبب غفلت محبّت است به دنيا . پس اصول تمام معاصى بدنيّه و اخلاق ذميمهء نفسانيّه و ملكات رديّهء قلبيّه ، محبّت مفرط است به دنياى دنيّه كه : حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئة . و آنچه باعث هلاكت « فرعون » و « هامان » و « قارون » و ساير فراعنه